Kedi Beslenirken Yapılan 10 Yaygın Hata

Kedisini yıllardır besleyen biri bile bazen “Acaba yanlış mı yapıyorum?” diye düşünür. Çünkü kedinin iştahı düzensizdir, ödül olarak verilen şeyler birikir ve kilo sessizce artar. Aşağıda önce sağlıklı bir düzeni adım adım kuruyoruz, sonra en sık görülen kedi beslenme hatalarını tek tek açıyoruz.

Kedi neden köpek gibi beslenemez?

Kedi zorunlu etçildir. Yani protein ve hayvansal kaynaklı bazı besinler (özellikle taurin, A vitamini, araşidonik asit) onun için tercih değil, zorunluluktur. Köpek maması ya da ev yapımı “sadece pilav-tavuk” tabağı bu ihtiyacı karşılamaz. Ayrıca kedi susuzluğa dayanıklı görünen ama aslında az su içen bir hayvandır; bu yüzden aldığı suyun bir kısmını yemekten alması gerekir.

Sağlıklı bir besleme düzeni adım adım nasıl kurulur?

1. Yaş, kilo ve yaşam tarzını yaz. Kısırlaştırılmış, ev içinde yaşayan bir yetişkin kedinin enerji ihtiyacı, büyüyen bir yavrudan belirgin biçimde düşüktür. Bu üç bilgi olmadan hiçbir miktar hesabı doğru olmaz.
2. Mama ambalajındaki tabloyu başlangıç noktası kabul et. Oradaki miktar bir ortalamadır; iki hafta uygula, sonra kediyi tart. Kilo artıyorsa azalt, azalıyorsa artır.
3. Günlük payı ölç, göz kararıyla verme. Bir bardak ya da mutfak terazisi yeterli. Aynı kap her seferinde aynı miktarı verdiği için tahmin hatası ortadan kalkar.
4. Öğün sayısını belirle. Yetişkin kedide günde iki, tercihen üç küçük öğün mide için daha rahattır. Yavrularda öğün sayısı daha fazladır. Sabit saatler kediyi de rahatlatır; gün boyunca beslenme takvimi hazırlamak bu noktada işi kolaylaştırır.
5. Suyu ayrı bir noktaya koy. Kediler yem kabının yanındaki suyu daha az içer. Evin başka bir köşesine, tuvalet kabından uzağa geniş bir kap koy.
6. Kilo ve dışkı takibi yap. Ayda bir tartı, haftada bir kaburgaları elle yoklama yeterlidir. Kaburgalar hafif bir yağ tabakası altında hissediliyorsa denge iyidir.
7. Değişimi yavaş yap. Mama değiştirirken 7–10 gün boyunca eski ve yeni mamayı karıştırarak oranı kademeli çevir.

Kedi beslenme hataları: 10 madde

1. Kabı sürekli dolu bırakmak. “Canı isteyince yer” yaklaşımı, kısırlaştırılmış kedilerin çoğunda fazla kiloya götürür. Serbest beslemenin en büyük sorunu, kedinin ne kadar yediğini asla bilememenizdir.
2. Sadece kuru mama verip suyu ihmal etmek. Kuru mamanın nem oranı çok düşüktür. İdrar yolu ve böbrek sorunlarına yatkın kedilerde günün en az bir öğününü yaş mamaya çevirmek, su alımını belirgin biçimde artırır.
3. İnek sütü ikram etmek. Yetişkin kedilerin büyük kısmı laktozu sindiremez; sonuç ishal ve gaz olur. Süt yerine su, gerekiyorsa kedilere özel süt tercih edilir.
4. Sofradan artık vermek. Soğan, sarımsak, çikolata, üzüm, kemik, tuzlu-baharatlı yemekler kedi için risklidir. Bir kez verilen artık, kedinin masaya çıkma alışkanlığını da başlatır.
5. Ödülleri hesaba katmamak. Gün içinde verilen kuru ödüller, günlük kalorinin şaşırtıcı bir kısmını oluşturabilir. Ödülleri günlük payın içinden ayır, üstüne ekleme.
6. Dengesiz ev yemeği hazırlamak. Sadece haşlanmış tavuk ya da sadece çiğ et uzun vadede taurin ve mineral eksikliğine yol açar. Ev yapımı beslenmeye geçilecekse tarif mutlaka veteriner desteğiyle dengelenmeli.
7. Yavru ve yetişkin mamasını karıştırmak. Yavru maması daha yoğun kaloriye sahiptir; yetişkin kediye sürekli verilirse kilo yapar. Tersi durumda yavru yeterince enerji alamaz.
8. Aniden mama değiştirmek. Tek günde geçiş yapılan kedilerin çoğunda kusma, ishal ya da tamamen yemeyi reddetme görülür. Geçiş kademeli olmalı.
9. İştahsızlığı beklemeye yatırmak. Kedinin 24 saatten fazla hiç yememesi ciddiye alınmalıdır; özellikle kilolu kedilerde karaciğer sorunlarına zemin hazırlar. Aynı şekilde ani kilo kaybı, aşırı su içme veya sık kusma veteriner konusudur.
10. Çok kedili evde tek kap kullanmak. Baskın kedi diğerinin payını yer, sessiz kedi aç kalır. Kap sayısı kedi sayısı kadar, hatta bir fazla olmalı ve kaplar birbirinden uzağa konmalı.

Neyi ne sıklıkla kontrol etmeliyim?